İstifadəçi Paneli
|
|
|
|
Bölmələr
|
|
|
|
Online
|
|
|
Hal-hazırda saytda:
İstifadəçi: 0
Axtarış robotları: 1
Qonaq: 3
Cəmi: 4
Sonuncu daxil olan 20 İstifadəçi :
Göstər/Gizlət
|
|
|
|
Top Xəbərlər
|
|
|
|
Top 5 Xəbərçilər
|
|
|
|
Son Şərhlər
|
|
|
|
Canlı TV
|
|
|
|
Məlumatınız
|
|
|
|
Reklam
|
|
|
|
Main Download
|
|
|
|
Sayğac
|
|
|
|
|
|

|
|
|
|
|

Həyatımda heç yaşamadığım bir hadisə idi nə olduğunu anlaya bilmirdim. Üzərimdə bir örtük vardı. Və ətrafımda insanlar hıçqıra-hıçqıra ağlayırdı. Nə olduğunu hələ anlaya bilmirdim. Niyə üzərimdə örtük vardı və nələr olurdu. Əllərimi oynada bilmir, tərpənə bilmirdim. ım nə olurdu, mənə nələr olmuşdu. Ayağa qalxmaq istəyirdim, amma qalxa bilmirdim. Ana haradasan, səsini eşidirəm, amma səni görə bilmirəm. Niyə ağlayırsan ana? Yanıma gəl, üzərimdəki örtüyü götür. Mən götürə bilmirəm ana... Bir ara bir əl üzərimdəki örtünü götürdü. Bu atam idi və gözləri ağlamaqdan şişmişdi. Niyə ağladın ata... Mən haradayam. Niyə danışa bilmirəm. Anamda orada anam yıxılmışdı sanki. Ağlayırdı həm də hıçqıra-hıçqıra. Ağlama, ana! Aman ım! Əfsus!! Mən ölmüşdüm. Bəli mən ölmüşdüm və bu ətrafımdakı insanlar mənim cəsədimin üzərində ağlayırdılar. Ağlama ana! Ağlama ata!! ım! Mənə kömək et mənə gücü ver. Anam üzərimə yatdı və ağlamaya davam etdi. Bir tərəfdən də "balam niyə bizi tərk etdin", - deyirdi. Ana! Ana! ağlama ana. Ağlama ata! Nə olar ağlamayın. Qardaşlarım, qonşularımız hamısı ağlayırdılar. Ana səni son bir dəfə öpmək, qucaqlamaq istəyərdim amma indi olmur ana. Anam!! Anam!! Sonra üzərimi təkrar örtdülər. Məni bir tabuta qoydular. Evimizdən son dəfə çıxırdım. Həm də dönməmək üzrə Ana!! Nə olar məni buraxma, Ana!! getmək istəmirəm ... Yağış yağır tabutumun üstünə, damlaları eşidirəm. Məni məscidə aparırdılar son dəfə. Həyatda getmədiyim məscidə son dəfə aparılırdım. ım aparmayın. Nə yüzlə gedəcəyəm!! Həyatda getmək istəmədiyim məscidə aparmayın məni..... Və imamın ər adam niyyətinə deyişi... Haqqınızı halal edirsinizmi? Bəli səsləri nəyə qarşı??? Hamısına da haqqım keçmiş idi?? Mən qul ola bilmədim, hüzur dincliyinə necə çataram...... Və bəli..... ım məni son ziyarətgahıma aparırlar. Bəli qəbiristanlığa! Aparmayın. Nə olar aparmayın bu aciz bədəni. Məni tabutdan çıxardılar, kəfənimə atam sarıldı, anam uzaqdan seyr edirdi. Uca bizə qəbir əzabı daddırmasın!.. AMİN...
Bizə ölüm qədər yaxın heçnə yoxdur, ona görə çalışmalıyıq ki, hər zaman müsalman kimi ölümə hazır olaq...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
(səs sayı: 1)  Müəllif: MySayt_BeST |  Tarix: 6 İyul 2010 |  Baxılıb: 61 |
|
|
|
|
 |
|
 |
| |
|
"Qonaq" kimi daxil olan ziyarətçilər saytda rəylərin bildirə bilməzlər.Zəhmət olmasa qeydiyyatdan keçin və ya öz hesabınızla sayta daxil olun!
|
|
|
|
|
|
Axtarış
|
|
|
|
Ulduz Ol
|
|
|
|
Top 5 Şərhçilər
|
|
|
|
Təqvim
|
|
|
|
Bürc
|
|
|
|
Reklam
|
|
|
Reklam Yerləşdirmək Üçün:
Sayt : ReKLaM.MySayT.CoM
E-MaiL&M-Agent:SuCaY@MaiL.Ru
MsN : SuCaY@LiVe.Ru
İnfo : SuCaY
|
|
|
|
Online Radio
|
|
|
|
Sorğu
|
|
|
|
Arxiv
|
|
|
|
Unutma !
|
|
|
|
Dost Saytlar
|
|
|
|
|
|